It’s a wrap! De operatie zit erop.

28 maart was het zover. Ik keek er tegenop maar aan de andere kant keek ik er ook wel naar uit, vooral het feit dat het dan gewoon achter de rug zou zijn! Ik ga jullie vertellen hoe ik haar geprobeerd heb voor te bereiden voor de operatie, hoever dat dan ook lukt met een meisje van twee. En hoe wij het hebben ervaren en hoe het nu gaat een week na de operatie.

Nadat wij in het ziekenhuis waren geweest bij de kno-arts en de datum gepland was, kregen wij een dvd mee Maud&Ko. Hierop zie je een meisje diezelfde operatie ondergaat. Buisjes en neusamandelen verwijderen. Wij hebben deze één keer gekeken, ik merkte dat Lil niet echt het geduld hiervoor had maar ze vond het wel interessant om af en toe mee te kijken. Ik besloot om die dvd achter wegen te laten en het gewoon op mijn manier te doen.

‘S avonds als wij onder de douche zitten, kletsen wij altijd over de dag samen. Wat ze heeft gedaan die dag, of ze een leuke dag heeft gehad etc.. Echt ons momentje samen! Ik besloot dan ook om op deze momentjes haar te vertellen wat er die dag van de operatie ging gebeuren. Ze gaat er ook altijd echt voor zitten en heeft er de volle aandacht bij. Een week voor de operatie begon ik haar te vertellen wat we die Donderdag op 28 maart gingen doen. Elke avond onder de douche herhaalde we samen dit verhaaltje, maar langzaam veranderde mijn verhaal in vragen als: Lilly, wat gaat de dokter bij jou doen? En wat gebeurd er als je het kapje op moet? Wat krijg je dan als je weer wakker word? Ze wist het hele verhaaltje inmiddels te vertellen en zo wist ze precies wat er komen ging.

Toch vond ik het spannend blijven, ik zag er tegen het nuchter blijven op en tegen de narcose! Lil is meestal een vroege vogel en wilt dan ook meteen naar beneden lekker een broodje of een cracker eten. De nacht voor de operatie sliep ze voor het eerst in maanden helemaal door, hoedan?!? Ze werd rond 6:15 wakker en we moesten ons om 7:30 melden in het ziekenhuis. We bleven samen boven, kleedde ons aan en papa ging even met haar spelen. Er lag namelijk nog een cadeautje van haar verjaardag in de kast waar ze me al een paar dagen naar vroeg. Dus ik dacht die bewaar ik mooi voor het moment supreme! (ik leg altijd cadeautjes weg,zodat ze elke maand iets nieuws heeft ipv alles in één keer) So far so good!

We waren allemaal ready om te gaan en ik vertelde haar dat het de dag van de dokter was. Ze heeft me één keer om drinken gevraagd op het moment dat we in de auto zaten. Maar ik legde haar uit dat dit niet kon en dat was prima. Eenmaal in het ziekenhuis gebeurde er natuurlijk zoveel dat ze niet één keer om eten of drinken heeft gevraagd. Wel heeft de meerdere malen een ijsje aan de verpleegsters gevraagd haha, ze wist het precies! Er was veel speelgoed op de kinderafdeling dus Lil vermaakte zich prima. We hadden ook lekker de iPad mee genomen. Een uur van te voren kreeg ze een zetpil en 5 minuten voor de operatie kreeg ze neusdruppeltjes. We waren om 09:30 aan de beurt.

En daar gingen we, rijdend met haar bedje over de gangen van het ziekenhuis richting de O.K .. We namen afscheid van papa, en ik ging met haar mee naar de O.K. Nog steeds lag ze heel stoer in haar bedje en wist ze wat er ging komen, maar ze was muisstil. Heel spannend ook natuurlijk!! Ik kreeg een blauwpak aan en daar reden we de O.K binnen.. Toen werd het wel even “echt”.. Zoveel mensen ineens om ons heen, in al die blauwe pakken en mutjes op. Ze wist dat het ging gebeuren en begon te huilen, jongens hier brak mijn hart echt al! Ik vertelde haar weer opnieuw het verhaaltje wat er ging gebeuren..

Ze mocht bij mij opschoot zitten terwijl ze het kapje van de narcose op kreeg. Ze bleef heel netjes zitten maar keek mij met hele grote huilende ogen aan, ik zong zachtjes een liedje voor haar en vertelde hoe ongelooflijk trots ik op haar was. Omdat ze door het huilen best wat weerstand gaf, duurde het best wel even voordat ze echt onder narcose was. Voor mij duurde het wel een half uur, maar goed.. haha! Langzaam werd haar huiltje minder, begonnen haar ogen weg te draaien en weg was ze.. De wereld zakte onder me vandaan! Ik mocht haar zelf neerleggen en gaf haar nog duizend kusjes en knuffels, en vertelde hoeveel ik van haar houd!

Met tranen in mijn ogen liep ik de O.K uit, werd ik netjes terug gebracht bij Mitch. Hij had even lekker een kopje koffie gehaald, want ook wij deden gezellig nuchter mee met Lil haha! Ik ging zitten nam een slokje koffie en toen gingen ze klap deuren alweer open, “De moeder van Lilly?”.. HUH uh dat ben ik? Nu al? Is alles wel goed? Nog geen 10minuten en ze was klaar! Ik wist dat het snel ging, maar dit was wel heel snel.

Snel liep ik de zuster achterna en zag ik Lil al liggen. Och mijn kleine meisje, lag als een klein schildpadje.. Op haar buik, knie’tjes in getrokken, kontje in de lucht.. Ze sliep nog. Al wel zag ik bloed druppelen uit haar neus en mond, langzaam begon ze wat geluidjes te maken. Ineens ging ze rechtop op haar knieën zitten en kon ik haar nog net opvangen. Ze was natuurlijk nog helemaal suf en slap van de narcose en klapte nog net niet achterover. Omdat het zo wild ging, vloog het bloed overal. Ze zat helemaal onder, heel snel legde ik haar tegen mij aan. Ze was zo verdrietig en het duurde even voordat ze een beetje kalm was. Ineens besefte ze wat er was gebeurd en wat er gebeurde in ons verhaaltje nadat ze wakker was geworden en riep ze heel hard “IJSJEEEEEE” maar dan op zo’n zielige manier oh ik moest lachen en huilen tegelijk! Ik was zo trots op haar!

Snel kwamen de zusters met een ijsje aan en werd ze een beetje rustig, eenmaal toen die op was wou ze er natuurlijk wel graag nog één! Ze bleef onrustig en huilen maar wij mochten eindelijk terug naar papa! Ook op de kinderafdeling bleef ze een poosje huilen en onrustig, totdat ze eindelijk even lekker in slaap viel.. De kindjes op de afdeling mochten allemaal langzaam naar huis maar wij zaten daar nog netjes en Lil sliep nog heerlijk! Ondertussen werd al lekker een bakje vla voor haar neergezet en na bijna 2 uur werd ze wakker.. Vrolijk! Gelukkig!!!!

Ze at haar bakje vla maar wist niet zo goed wat ze hiervan moest vinden, wij moesten zo hard lachen samen. Onze Lil was er weer onze grappenmaker! Ze moest nog even laten zien hoe goed te kon spelen en scheurde in de auto’tjes voorbij en mochten wij eindelijk lekker naar huis om 13:00. Thuis at ze me meteen de kasten leeg, ijsjes, crackers, alles ging erin. We vroegen haar wat ze als avond eten wou en dat was wel graag “fietjes” frietjes, haha die gingen er natuurlijk we in. ‘S nachts moest ik om de 3 uur bij haar kijken of ze ging nabloedingen kreeg maar dit ging helemaal prima!

Ze had nergens last meer van en was die dag erna helemaal weer de oude! Hoe bizar dat die kleintjes zo snel kunnen herstellen. Buisjes heb je als goed is helemaal geen last van maar die neusamandelen toch wel.. Het was alsof er niks was gebeurd! Zo trots op haar hoe ze het heeft gedaan. Nu gaan we hopen op minder ziek zijn en minder oorontstekingen! En betere nachten haha..

Daar kan ik nog weinig over zeggen, het gaat al wel iets beter. Ze word nu rond 06:30/06:45 wakker dus dat is wel iets fijner maar dat kan ook door de klok komen die weer vooruit is haha. Ik moet er nog zo’n 1 tot 3 keer uit ’s nachts dus dat is beter als 8 keer.. Ze slaapt voor mijn gevoel nu wel iets rustiger.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik zo trots op haar ben! Bedankt voor al jullie lieve berichtjes en zelfs kaartjes die wij hebben mogen ontvangen van jullie, zo lief! De operatie is me echt meegevallen, de narcose vond ik wel een dingetje.. Maar goed het zit erop en nu gaan we genieten!

Liefs Talitha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.