Kleine meisjes worden groot..

De tijd gaat bizar snel, bijna word ze 2! Dan mag je officieel naar een peuterspeelzaal, dat heet tegenwoordig peuteropvang. Dit is niet verplicht trouwens deze keuze maak jezelf. Toch kozen wij ervoor om Lilly naar een peuteropvang te doen, waarom? Dat ga ik je vertellen in deze blog, ook vertel ik waar wij onze keuze op hebben gebaseerd.

Lilly gaat zoals jullie weten niet naar een kinderdagverblijf, wij hebben alle oppas in onze familie geregeld. Super fijn natuurlijk, maar toch merk je dat ze spelen met leeftijdsgenootjes dan niet bewust meemaakt. Alhoewel ze op deze leeftijd nog niet echt “samen” spelen, vind ik leren delen en onder andere kindjes zijn wel heel belangrijk.

Lilly is graag onder de kindjes en vind andere kindjes ook altijd onwijs leuk. Kusjes en knuffels geven doet ze dan ook graag! Ze is een heel wijs meisje dat graag leert maar ook een heel verlegen meisje. Dit zijn voor ons beide 2 punten dat wij denken dat een peuteropvang wat voor Lil kan zijn. Leren in ontwikkeling, samen eten, in een kringetje zitten etc.. Maar ook voor zichzelf leren opkomen, leren delen en hoe moeilijk dit ook klinkt even “alleen” zijn zonder papa en mama. Ook praten begint bij Lil nu pas een beetje op gang te komen (22maanden) dus ook dat was een punt voor ons, dat wij dachten dit kan haar hierin stimuleren!

Maar waar maak je nou je keuze uit? Wat vinden wij nou belangrijk bij het kiezen van een peuteropvang? Wij wonen zelf in Arnhem op het randje tegen Velp(GLD) aan, rondom ons heen zitten ook genoeg peuteropvang locaties maar wij kozen toch voor Velp, waarom? Velp is wat rustiger en netter, Arnhem heeft veel volkswijken etc.. ik hoef hier denk ik niet te veel over te zeggen. Goed, die keuze was dus snel gemaakt. Nu had ik bij 2 locaties een afspraak gepland staan, Villa Poespas en het Elfenbosch.

Beide per mail contact gehad, de ene locatie reageerde vrij snel en de andere moest ik vrij lang op wachten. Dan ben je bij iemand zoals mij ( ik heb iets in mijn hoofd en wil dat nu) niet op het juiste adres, dus al een minpuntje… Hoe slecht hé? Maar goed kan er ook niks aan doen haha! We konden al snel bij allebei komen kijken. We gingen eerst naar Villa Poespas, een lief huisje, onwijs leuk ingericht, mooi groen erom heen. We kregen een leuk ontvangst en mochten het kringmoment samen meemaken. Er werden liedjes gezongen en Lil begon meteen mee te dansen, daarna gingen ze fruit eten in de kring en ook dit deed Lil heerlijk mee. We kregen een rondleiding en maakte een afspraak om een wen ochtend mee te draaien. Ik had hier een heel goed gevoel bij, Lil was vrolijk en wou niet naar huis (zie foto links hieronder).

Op de andere locatie gingen we de week daarna kijken, we kwamen hier binnen en mijn eerste indruk was ontzettend groot en massaal. Iets waar Lil niet zo voor gemaakt is.. De ruimte voor de peuters was ook niet onwijs gezellig ingericht, alle speelgoed in bakken en een keukentje dat was het. Wel deden ze veel knutsel activiteiten en mocht Lil meteen mee schilderen, onwijs leuk! Zo had ik wel haar eerste echte schilder werkje meteen mee naar huis. Maar goed, ik vond wel dat ze een leuk activiteiten progamma hadden maar buiten dat had ik niet echt een klik met de locatie. Ook vertelde ze dat ze niet continue dezelfde leidsters op de groep hadden, waarschijnlijk omdat het daar zo groot is rouleren ze. Maar daar had ik geen fijn gevoel bij, vooral voor Lil die nogal gevoelig daarin is. Ik had dit even laten bezinken en ook besloten om hier Lil nog niet mee te laten wennen. Ik wou graag eerst even het wen moment afwachten op de andere peuteropvang Villa Poespas.

De ochtend dat Lil mocht komen wennen was ze uiteraard weer eens ziek, dus hadden we deze even verschoven naar de week erna. Ik had me helemaal voorbereid op huil fiasco’s maar ik stond na 3 minuten alweer buiten.. Haar jas mocht uit, de juf tilde haar op en we gingen meteen mama zwaaien. Dat ging goed, jeetje ik had me heel anders voorgesteld. Ik ging ter afleiding maar even een uurtje sporten. Ondertussen kreeg ik leuke foto’s doorgestuurd en een berichtje dat het heel goed ging maar ze het nog wel spannend vond! Ik was onwijs trots natuurlijk!! Halverwege de ochtend had ik zelf nog even gebeld hoe het ging maar ook dit ging goed. Toen ik haar opkwam halen, begon ze helemaal te gillen ze was zo blij!

We besloten om Lil meteen in te schrijven en ze mocht meteen al beginnen die week erna. Waar ik zo verbaasd over was is dat we niks hoeven mee te geven. De luiers worden daar gewoon verschoond, ze krijgen drinken fruit EN brood best luxe hé! Ik had me helemaal verheugd op een leuke rugtas maar niet dus… Ook is de tijd wat ruimer hier, we brengen haar rond 08:15/08:30 en mogen haar rond 12:30 ophalen! Ze gaat voor nu 1 keer per week, op de maandagochtend.

Hoe het nu ondertussen gaat? Ze vind het heel erg spannend.. Hoe goed het de eerste keer ging met brengen gaat het nu verre van. Ze is heel erg verdrietig al op het moment dat we binnen komen klampt ze zich aan mij vast, de jas uit doen is een no-go.. Als de juf haar overneemt en ik zwaai is ze al wel iets rustiger en vlak daarna zegt de juf dat het eigenlijk al wel weer oké is. Ze is heel verlegen en zoekt nog niet echt veel contact met de kindjes maar de kindjes gelukkig wel met haar, en dit vind ze dan ook heel leuk! Het eerste deel van de ochtend gaat vrij goed maar het kringmoment met brood eten vind ze nog heel erg spannend, ze eet dan ook nog niet echt fruit of brood mee. Ze willen haar vooral ook niet dwingen, anders raakt ze alleen maar overstuur. Wanneer ik haar op ga halen probeer ik altijd even te spieken maar meestal zit ze dan wel bij één van de leidsters of iemand heeft haar vast. Dit vind ik dan wel een fijn idee dat als ze even het moeilijk heeft er wel aandacht aan haar word gegeven!

Wanneer ik binnenkom of ze mij ziet aan komen lopen begint ze kei hard te huilen en mama te roepen! Zooooo zielig vind ik dat, ze pakt me heel hard vast en wilt meteen haar titi(speen+doekje). Ik vraag altijd even hoe het is gegaan en wat ze hebben gedaan in de ochtend en dan zwaaien we naar de kindjes. Wat ik ook fijn vind, is dat als het echt niet gaat ze mij zelf bellen. Fijne communicatie en hele vriendelijke leidsters. Omdat Lil dus nog erg verdrietig is en ze natuurlijk nog wel twee moet worden kijken we het even aan, het advies was wel om i.p.v 1x per week haar 2x per week een ochtend te brengen. Zodat ze eigenlijk beter kan wennen hieraan, omdat er nu natuurlijk elke keer een volle week tussen zit voordat ze er weer heen gaat moet ze elke keer weer opnieuw wennen. Ik begrijp dit punt helemaal! We kijken het even aan tot Januari dan word ze echt twee, als het dan nog moeizaam gaat, doen we 2 ochtenden per week . Ik vind het fijn en belangrijk dat ze meedenken ook in het belang van het kind!

Mijn tips? Volg je gevoel, is er een klik? Vind de kleine het er leuk? Dan probeer het zeker. Kijk voor jezelf wat je belangrijk vind en schrijft dat op! Maak het jezelf ook weer niet te moeilijk..

Liefs Talitha!

Een gedachte over “Kleine meisjes worden groot..

  1. Grace zegt:

    Mijn dochter frenkie van 2 en half gaat ook 1 ochtend. En wisselt nog steeds tussen daaaaag mama en huilen huilen. Ik bedenk me maar altijd , zelf heb ik ook niet altijd even veel zin in iets. En weet dat ze lief voor der zijn!

    Like

Laat een reactie achter op Grace Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.